.

1933 ile 1938 arasındaki Hitler’in ilk beş yılında Krupp firmasının yarım milyar mark net kar ettiği hesaplanmıştır (Behrend, 26). Bu karın tamamı, başka ortak olmadığı için, Krupp ailesine aittir. Tek
ailenin geliri olan bu kar Krupp kurumlarında çalışan 115.000 kişinin aldığı bir yıllık ücrete eşittir. Tek bir ailenin böylesi büyük geliri Alman Nasyonal Sosyalizmi’nin sonucudur. Hitler’in savas
politikalarından milyarlarına milyarlar katmış olan, çelik tröstü diktatörü Krupp “Büyük Führerimiz” deyimini , yaptığı bütün konuşmalarda sık sık kullanmıştır. Daha o, 1 Mayıs 1933’de Hitler’den”
Başbakanımız Hitler’in yol göstericiliği ile Bolşevizm tufanına sed çekilmiş oldu” diyordu.
Alman endüstrisinin bir diğer en kudretli adamı Friedrich Flick, Nasyonel Sosyalizm’den yararlanmış ve büyük karlar elde etmiş bir diğer milyarderdir. Flick batmış Çelik Birliğı hisselerini borsa fiatı 35 iken , devlete 90’a satmış ve bu işten tam 70 milyon mark kazanmıştır. Ülkenin en kötü zamanında devlet kasasından vurduğu paralarla, Hitler yönetimi altında, Orta Almanya’nın çelik müesseselerini, Bavyera Maximilian döküm araçlarını ele geçirmiştir. Flick , devlet içinde kurduğu devlet yoluyla Breslau’dan başlayan, Berlin yolu ile Essen’e ve Siegerland’an Orta Almanya’ya ve Bavyera’ya kadar uzanan bir imparatorluğun sahibi olmuştur. Flick çelik tröstünden sonra gelen en büyük kömür üreticisiydi. Sadece kömür işinden 1937-38 deki gayrisafi karı 300 milyon mark idi. Brandenburg ve Hengsdoft’taki işlerinin karları bunun dışındadır. Maden ocakları sahiplerinin karlarında da, bu dönemde müthiş bir yükseliş olmuştur. Örneğin
Gutehoffnungswerke firmasının büyük ekonomik kriz öncesi yıllık satışları 750 milyon markı geçmiyordu. 1929’da 200 milyon mark idi.1937’de satışları 803 milyona 1938’de 944 milyon marka
yükselmişti. Artış yüzde 18 idi. Bu satıs artışına karşın 26.900 işçiden 30.000 işçiye çıkan işgücüne ödenen toplam para yalnz yüzde 13 artmıştır. 1933-34 yılında şirketin dört kişilık idare meclisi
azaları 516.000 mark alıyorken ertesi yıl bu miktar 1.088.000 marka çıkmıştır. Bundan sonra da burakkamlar yayınlanmamıştır. 1937 yılında ağır sanayi firmasi Fuchtermann ve Kremer Baum firmasının genel olarak çalışanlarının ücretleri yüzde 17 artmışken yönetim kurulu üyelerinin ücretleri yüzde 200 yükselmiştir.30 Ağustos 1936 tarihli Nazilerin Angriff isimli Yahudi düşmanı gazetesinde belirtildiğine göre Hoesch kombinalarının yönetim kurulu üyelerinin maaşları toplamı 241.000 marktan 465.000 marka ,
Klöckner kombinalarının yönetim kurulu üyelerinin toplam maaşları ise 145.000 marktan 273.000 marka çikmıştır. Zellstoff – Waldhoff kombinalarının üç kişilik yönetim kurulunun toplam maaşları
393.000 marktan 493.000 marka artmıştır. Ruhr havzasının kömürlerinin ocak sahiplerine ton başına 1931 yılında bıraktığı 4 fenik, 1933’de 15 ve 1936’da 34 feniğe çıkmıştır.Bu havzada kömür istihsali 1936 yılında 107 milyon ton idi. Ruhr havzası kömür kırallarının o yıl için net karı 36 milyon mark idi . 1931 yılındaki ton başına 4 feniklik kar ise 3.400.000 mark idi. Toplam kar nerede ise on kat artmıştır. 1937 yılında istihsal 127 milyon tona net kar da 43 milyon marka yükselmiştir. Ve karlar on kadar firma sahibi arasında paylaşılmakta idi.
Görüldüğü gibi Hitler ve yakın çevresinin Nasyonal Sosyalizm ‘den anladıklarının içyüzü bambaşka idi. Alman faşizminin başındakiler Almanya’da hiç bir sınıfın bir başka sınıfı sömürmediğini istedikleri kadar iddia ederlerken gerçek hiç de öyle değildi. 

Nasyonal Sosyalizm ile Alman toplumunda sınıf ayrılığı en keskin noktasına gelmişti. Bu Alman sosyalizmi sayesinde Siemens-Schuckert gerçek müdürü olan ayni zamanda bir çok başka mali ve
ticari işlerle ile de ilgili olan Kötengen gibi bir kapitalist , dişini tırnağını takıp günde on saat çalışan bir işçinin yıllık kazancından tam beş yüz mislini bir anda kazanabiliyordu ( Behrend, 28,29).